Weekverslag 7 (22 t/m 26 maart):

Een heftige week was het voor mij. Voor het eerst in mijn carrière als journalist kwam ik te laat bij een interview. Het pijnlijke: het ging om een interview bij Jong Oranje, dus vanuit de KNVB. Een pijnlijk moment, maar een zeer goede les.

Wat heb ik gedaan?

Maandag was het persmoment van Jong Oranje in Zeist. Ik was geïnformeerd dat ik samen met de cameraman hiernaartoe zou gaan om twee interviews af te nemen. Maandagochtend op de redactie kreeg ik te horen dat hij niet mee zou gaan. Het kwam voor mij als een verrassing, maar ik had dat kunnen voorkomen. Ik was namelijk terughoudend geweest en had niet gecheckt bij de cameraman zelf hoe (en of) het geregeld was. Daardoor hoorde ik pas zeer laat dat de cameraman niet meeging en moest ik dus ook zelf nog vervoer regelen om naar Zeist toe te gaan. Ik had me totaal niet voorbereid, aangezien ik ervanuit ging (niet meer doen dus) dat we met z’n tweeën gingen en hij wist daar overal de weg. In alle chaos heb ik een auto van een werknemer meegekregen en ben ik naar Zeist gereden. Eindstand: half uur te laat aangekomen. Gelukkig kon ik Zeefuik nog spreken, maar Bijlow was (en dat kan hem niet kwalijk worden genomen) al terug naar het hotel.

Het voelde kut. Niet alleen omdat ik iemand ben die nog nooit te laat is gekomen voor een interview of afspraak voor school, ook omdat ik vanuit ELF daarnaartoe ging en dus hun ‘status’ bij de KNVB mogelijk heb beschadigd. Ik hoop dat het geen zware gevolgen heeft voor ELF voor nog komende interviews. Ik heb in ieder geval geleerd om alles te dubbelchecken, zeker met bijvoorbeeld een cameraman of fotograaf. Alles om te zorgen dat dit ook meteen de laatste keer ooit is dat ik te laat kom voor een afspraak.

Al met al was het een hectische maandag. Het interview met Zeefuik verliet niet helemaal zoals gepland, mede door de hectiek in mijn hoofd van het te laat komen en bijbehorende neveneffecten daarvan. Daardoor kwam ik voor mijn gevoel niet fijn in het gesprek en heb ik veel kansen laten liggen om door te vragen of specifiekere antwoorden te zoeken. Dit had voorkomen kunnen worden (natuurlijk) door op tijd te komen. Een nog betere voorbereiding zou ook kunnen helpen.

Dit is echter een probleem waar ik vaker mee te maken heb. Van te voren weet ik goed hoe ik interview in wil gaan, welke vragen ik wil stellen en welke richting ik met het gesprek in wil, maar op het moment suprême lukt het niet zoals ik het in gedachten heb. Ik verwacht dat dit met spanning te maken heeft, waardoor ik te snel terugval op mijn voorbereide vragen en niet aandachtig genoeg luister naar de deuren die het gegeven antwoord opent. Ik hoop dat dit een kwestie van ervaring is en dat het beter wordt met de tijd.

Het afgenomen interview heb ik dinsdag uitgewerkt en uiteindelijk op de website geplaatst, omdat de oogst te gering was voor een stuk in het magazine.

De rest van de week stond voornamelijk in het teken van het EK Doeboek dat we met PANNA! gaan uitbrengen. Dit doeboek staat vol met raadsels, puzzels en opdrachten met een EK-thema voor kinderen.

Wat heb ik geleerd?

Zoals eerder gemeld: dubbelchecken van afspraken, praktisch goed voorbereiden van interviews (denk aan: routes checken, parkeergelegenheden checken van te voren, eventueel fotolocaties zoeken).

Ik heb de tip gekregen om tijdens het interviewen de doelgroep in het achterhoofd te houden. Dus: wat wil de doelgroep horen of weten? Voor hen schrijf ik uiteindelijk het verhaal, dus het moet voor de doelgroep interessant zijn om te lezen.

Ik merk dat ik de tips die ik eerder gekregen heb m.b.t. het schrijven van artikelen steeds beter weet te gebruiken. De interviews die ik uitwerk zijn minder droog om te lezen, mede door het associëren.

Deze week zijn we veel met het EK Doeboek bezig geweest, zowel het bedenken van ideeën en het uitwerken ervan. Het is voor de afwisseling wel leuk om bezig te zijn met puzzels en raadsels. Ook zijn de stukjes tekst voor kinderen, dus draagt het bij aan het schrijven voor verschillende doelgroepen. Enkele leermomenten hierbij: scherp zijn en discutabele dingen voorkomen.

Een voorbeeld: bij een kruiswoordpuzzel had ik de volgende hint neergezet: met dit land gaan Christian Eriksen en Lasse Schöne naar het EK. Logischerwijs is het antwoord Denemarken. Alleen het is nog niet 100% zeker dat zij naar het EK gaan, aangezien de selecties pas in mei bekend worden gemaakt. Persoonlijk vind ik het niet zo’n ramp, aangezien het antwoord duidelijk is. Moet je het benoemen van spelers dan gaan vermijden in het hele doeboek? Een speler kan immers ook geblesseerd raken in mei… Ik snap dat ze aangeven dat je discutabele dingen moet vermijden, maar je kan het mijns inziens nooit 100% waterdicht maken. En het zijn puzzels/spellen voor kinderen, die gaan er echt niet over zeiken als toevallig een van de namen in het doeboek niet naar het EK gaat.

Wat heb ik gemaakt?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *